Weerwoord

Het zout van de aarde

Jezus zegt: ‘Jullie zijn het zout van de aarde...Jullie zijn het licht in de wereld.’ (Matteüs 5: 13-16)

Hij zegt niet dat je het moet zijn, hij zegt dat je het al bént. Is dat zo, ben jij zout, ben jij licht?

Reacties naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. (week 5)

Reactie 1: Als we in gedrag, woord en daad naar vermogen zo goed mogelijk zijn voor elkaar (en nu bedoel ik ook voor mensen die niet tot onze gemeenschap behoren) dan geloof ik inderdaad dat wij “het zout” en “het licht” zijn zoals Jezus dat hier voor ogen heeft. En dan gaat het echt niet om grootse zaken: de reactie van mensen als je die als wildvreemde gewoon maar even groet bij het langslopen...Let er maar op! Ik denk dat Jezus hier deze kleine maar o zo belangrijke dingen bedoelt, die aangeven dat je achting hebt voor de ander. Natuurlijk bedoelt Hij veel meer dan alleen dat, maar ook die kleine details zijn zo belangrijk in onze harde en anonieme wereld. Ik denk dat Hij ook bedoelt dat ieder zijn talenten inzet t.b.v. naastenliefde/zorg.

Reactie 2: Wij zouden het inderdaad moeten zijn, maar wij gedragen ons niet zo. Zout geeft smaak en is pittig. Wij stellen ons soms niet getuigend genoeg opnaar mijn smaak. (Leuk in dit verband om het woord smaak te gebruiken) Wij zijn vaak wat naar binnen gekeerd. Hoe laten wij zien dat wij Christenen zijn, is denk ik de kern van de vraag die hierbij hoort. Daar hoort heel veel horizontaals bij: mensen helpen, je naaste tot steun zijn, ontwikkelingsgeld doneren, enzovoort. Tegelijk is daarbij de inspiratie van boven nodig en niet alleen van elkaar. Hoe merken wij iets van die inspiratie van boven. Zijn wij blij? Zingen wij het evangelie uit en krijgen wij DAARDOOR energie om iets voor de naaste te doen? Waar laten wij ons door leiden om de naaste tot steun te zijn? 

Reactie 3: Ik geloof inderdaad dat we het zout (zouden kunnen) zijn en het licht (zouden kunnen) zijn. Maar wanneer het zout méér wil zijn dan zout alleen, dan verliest het zout zijn smaak. Zout was een belangrijk handelsmiddel in de tijd van Jezus. Wanneer het zijn smaak verloor, had het geen waarde meer en kon het worden weggegooid en vertrapt. Licht, volgens Jezus zijn mensen het licht in de wereld. God heeft ons geschapen naar Zijn evenbeeld: Licht en Liefde. Toen dat niet helemaal lukte, of liever gezegd helemaal niet lukte, heeft Hij Zijn Zoon gestuurd om ons voor te doen hoe wij moeten leven. Dat is nu redelijk duidelijk, als we er tenminste oren en oog naar hebben. Maar hoe vaak kiezen we niet voor andere dingen, kiezen we niet voor God maar vanuit ons ego. Ik zou daar duizend-en-één-dingen kunnen noemen. Macht maar ook slachtofferschap, zekerheid maar ook afhankelijkheid, ga maar door. Wanneer we beseffen dat wij mensen het zout en het licht zijn, dan moeten we daarvoor kiezen. Dat kan elke dag, elk moment. Kiezen voor wat God van ons wil. Lastig, want het is de strijd met ons ego, ons ik. Maar ook hier denk ik aan de woorden van Paulus: ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij. Stukje bij beetje, millimeter bij millimeter, elke dag kunnen we proberen het zout en licht van de wereld te zijn zoals Hij dat bedoeld heeft.

Reactie 4: Zet je licht niet onder de korenmaat: Prachtig idee van Hester om de kinderen te laten zien hoe dat werkt door een emmer over het kaarslicht te zetten. Ik zei tegen mijn vrouw: Let op, hier wordt een natuurkunde-experiment gedaan, die kaars gaat uit als er geen zuurstof meer bij komt. Dat was echter kennelijk niet de bedoeling en zo was het ook duidelijk genoeg: in afsluiting van de buitenwereld heeft licht geen betekenis. Als de emmer er wat langer over gestaan had was het klemmende
punt helemaal duidelijk geworden: zonder zuurstof, geen licht. "Ik ben het licht der wereld" zegt Jezus en dat vat alles samen: zuurstof  --> licht --> wereld.