Weerwoord

God straft en vergeeft

De profeet Micha eindigt zijn boek met de constatering dat God het volk onverbiddelijk straft, maar God zal het ook redden en vergeven (Micha 7). Kun je begrijpen dat God zowel straft als vergeeft? Reageren? Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  (week 50)

1. In een vergevende God wil ik graag geloven. Deze God is ook mijn houvast in tijden waarin je beseft dat je misschien te weinig met geloofsopbouw bezig bent geweest en dingen in je om zijn gegaan die niet erg "Christelijk" waren.

Maar een straffende God, een God die je wijst op dingen die niet goed waren en je daarvoor zult moeten boeten is een veel moeilijker verhaal. Is dan namelijk al het leed dat ik als leed ervaar een straf? Ik ben als mens geneigd te denken dat een corrigeerde tik af en toe misschien best op zijn plaats is. Zeker als je je dan beseft welke zegeningen je hebt mogen ontvangen. Tevens realiseer ik me ook dat dit een punt is binnen de kerk dat nog wel eens verkeerd is toegepast. Als er wordt gezegd: "Als jou dit overkomt dan zul je wel iets verkeerd hebben gedaan en is dit je straf".

Ik zou zeggen tel je zegeningen en gebruik je "straffen" om een completer mens te worden en een spiegel te zijn van Gods bedoeling met ons wereld.

2. Bij het lezen van Micha 7 viel mij deze regel op:          
Hij zal me naar het licht voeren
en ik zal zijn gerechtigheid aanschouwen. 
Mijn gevoel hierover zegt dat het pad naar het Licht juist het pad is wat ik moet gaan. Ik weet meestal heel goed wat wel en wat niet mag, welke keuzes ik moet maken. Kies ik voor het pad? Of laat ik mijn ego kiezen? Het is dan eigenlijk de vraag wie er straft: God of ikzelf. Wat een vertrouwen en rust gaan er dan uit van bovengenoemde zinnen uit vers 18 en 19. Dat geeft moed het elke dag opnieuw te proberen.

3. Ik denk dat we blij mogen zijn met een God die straft en vergeeft, want hiermee duwt Hij ons een richting in. Door vergeving krijgen we kans op kans om die richting in te slaan.Omdat ik geloof dat de mens onderhevig is aan een proces houdt dit voor mij in dat het “eindresultaat” meer dan goed is. Wat is goed? Om dit te weten hoeven we alleen maar met Jezus door het Nieuwe Testament te wandelen.

4. Na het lezen van Micha 7 ben ik er nog zekerder van dat God niet straft “om te straffen” (dat deed Hij wel in blinde woede ten tijde van de zondvloed, maar toen heeft Hij daarna ook gezegd dat Hij dat nooit meer zo zou doen). Nee, God geeft als dat nodig is straffen om ons te corrigeren, de goede weg te laten (her)vinden en die te blijven volgen. Hij is onze Vader. Hij houd van ons met al onze tekortkomingen en daarom doet Hij dat om ons, jazeker, op te voeden; om ons te beschermen. En om ons ervan te doordringen dat alleen Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is. Maar nu zitten we ineens in de evangeliën. Wat is de Bijbel toch bijzonder!!