Overdenkingen

Verlies van werk

We leven in een tijd van economische crisis en niemand kan vertellen hoe erg het nog gaat worden. De kranten en de journaals doen er dagelijks verslag van, en de vooruitzichten zijn niet rooskleurig. De oplossingen om hier uit te komen zijn tegenstrijdig. Wel is iedereen het erover eens dat het lang kan duren voor we er uit zijn. In sommige landen is het aantal werklozen schrikbarend gegroeid. In Nederland dreigt dit gevaar evenzeer.

Voor wie niet in vaste dienst werken is de onzekerheid al groot. Een tijdelijk contract wordt makkelijk beëindigd. Wie wel vast werk heeft, is ook niet gerust. En begrijpelijk is de angst om je werk kwijt te raken, zeker als je veel vaste lasten hebt. Daarnaast is werken meer dan alleen geld verdienen. Werk geeft invulling aan je dag, je week, je leven. Je werk maakt je voor een belangrijk deel ook tot de persoon die je bent geworden. Verlies van werk kan voelen als verlies van jezelf. Ook dat roept gevoelens op die lijken op het verliezen van iemand aan de dood. Gevoelens van rouw, ontreddering, ontzetting, verlies van levenslust en perspectief. Om zulke redenen baart de economische crisis grote maatschappelijke onrust en vraagt het om aandacht ook vanuit de kerken.

Het blijkt dat we afgelopen jaar opnieuw ruimschoots kerstpakketten konden uitdelen. De vraag naar extra (materiële) hulp groeit, zeggen onze diakenen. En die kunnen het weten. Het is belangrijk om ons niet alleen van de omvang van de sociale problemen bewust te zijn maar ook aandacht te hebben voor de pastorale kanten.
Ds Wim Reedijk