Overdenkingen
Leer ons stil te zitten
Dit is mijn laatste werkweek, want ik krijg drie weken vrij. In die weken ga ik op reis met mijn gezin en daarna zijn we gewoon thuis. Het op reis gaan met zijn allen doorbreekt de sleur van het gewone leven. We verheugen ons op het zwemmen in de zee, met hopelijk veel zon. Het vrij zijn helpt om m’n hoofd leeg te maken van mijn werk, om uit te rusten, om zo nieuwe energie op te doen. Het werk ligt stil.De laatste tijd ben ik boeken aan het lezen die gaan over wat stil gelegd zijn kan doen bij patiënten. Wanneer een persoon opgenomen word in een ziekenhuis, verandert hij of zij in een patient, die opeens veel tijd krijgt om na te denken. In de stillegging van zijn normale bestaan, ontstaat er een soort vacuum, een soort leegte bij de zieke. Die leegte kan gevuld worden met het reflekteren op zijn gedachten en gevoelens. De schrijvers van deze boeken, zijn er soms heel hoogdravend over. Nadenken in deze periode van ziek zijn, biedt je een kans om te veranderen. Zo lees ik bij Thomas Moore, ( 2010, p. 95) Mijn depressie diende mij. Hij leidde me naar een plaats waar ik m’n leven serieus moest evalueren en een paar ongewoon belangrijke gesprekken met mijn familie moest houden.
Ik ben nu een boek aan het lezen van Tim Parks. Hij heeft last van bekkenklachten en daarvoor het hele medische circuit doorlopen. Op het moment dat de dokter het met hem gehad heeft, en hij het met de dokter, kreeg hij een opmerkelijk advies: Hij moest stilzitten en ademhalen. Hij schrijft: Ik zat stil. Ik haalde adem. In het begin leek het een saaie oefening, behoorlijk pijnlijk en niet meteen effectief.Maar uiteindelijk bleek die zo stimulerend, en zo transformerend, zowel lichamelijk als geestelijk, dat ik begon te denke dat ik geluk had gehad met mijn ziekte. (2010, 7) Ik vind het een fascinerend boek omdat het zo gedetailleerd beschrijft hoe Parks heen en weer gaat tussen het denken in zijn hoofd en de pijnen in zijn lichaam. Het bewust stil gaan zitten, letten op de ademhaling en de hartslag, brengt rust in het systeem.
Goede zomer toegewenst, ds. Simone Visser.

