Overdenkingen

Blauwe maandag

Afgelopen maandag zat ik in een overleg, en het schoot niet echt op. Wat een slome maandag is het toch, verzuchtte ik tegen de andere aanwezigen. Later bleek dat deze maandag de naam draagt: Blue Monday, blauwe maandag.

'Mama, vandaag is het de meest depressieve maandag van het jaar' zo wist mijn dochter Paula mij te vertellen. Dat had ze gezien op het Jeugdjournaal. Het verschijnsel komt uit Engeland overwaaien. De maandag van de laatste volle week in januari draagt deze naam. De dagen zijn nog steeds kort, het geld is op en aan de goede voornemens wordt getornd.  

Wat me fascineert is dat een eigen waarneming, een eigen beleving van de dag, zo kan samenvallen met hoe anderen deze dag een naam geven. Ik denk weleens: als je het beestje een naam geeft, roept dan juist die naam het probleem niet op? In mijn geval, op deze maandag, was de beleving er eerder dan de diagnose.   

De blauwe maandag verliep voor mij moeizaam. Het weer werkte ook niet echt mee. De grijze wolkensluiers maken somber. Het was echt een dag geweest om in bed door te brengen, met een warme kruik, een spannend boek, een restant van de chocoladeletter van Sinterklaas. In plaats daarvan was ik gewoon aan het werk. En beleefde ik hoe de meest depressieve maandag van het jaar ook gewoon voorbij ging. En dat het er over hebben, zo in het overleg met collega’s en aan tafel in het gezin, de somberheid verdreef.  

Het samen delen van je ervaringen helpt. 

Met hartelijke groet,  Simone Visser.