Overdenkingen

De veertig voorbij

Deze bijdrage schrijf ik in de laatste week van het jaar. Zo'n laatste week van het jaar roept bij mij veel op aan gedachten over dit jaar. Dit bijna afgelopen jaar was wel een bijzonder jaar, want 2 januari 2010 werd ik veertig. En daar heb ik dit jaar meerdere keren bij stil gestaan.  

Allereerst heb ik een grootse verjaardag gevierd samen met familieleden en vrienden.  Het deed me goed dat zoveel vrienden en familieleden de moeite namen om op mijn verjaardag te komen. 2 januari is namelijk echt zo’n dag in het jaar waarop je alle feestdagen achter je wilt laten. In dit jaar heb ik de waarde van vriendschap meer op waarde leren schatten.  In een zusterspost op een van de verpleegafdelingen hangt een tegeltje met daarop de tekst: 'Vrienden zijn als bloemen,  ze maken het leven fleuriger'. Ik vind het fijn om aandacht te hebben voor oude en nieuwe vrienden in mijn dagelijkse leven. 

Ook heb ik dit jaar een paar voornemens ten uitvoer gebracht. Ik ben lid geworden van een politieke partij, om zo verantwoordelijkheid te nemen als burger. Ik doe er nog niet zoveel mee, maar dit lidmaatschap kan uitgebouwd worden, dat zit nog aan de voornemenskant. En ik heb een artikel geschreven dat ook geplaatst is in een tijdschrift, over Sterven in het Ziekenhuis. Die ervaring smaakt naar meer.

Toch bekroop me vorige week opeens een leeg gevoel. Ik dacht: dit jaar heb ik goed gevierd, maar nu het volgende jaar. Hoe zal dat gaan? Ik ben dan de veertig voorbij.  

In een detectiveboek, dat ik nu aan het lezen ben, las ik de volgende paar zinnen: 'De andere mogelijkheid die je hebt is dat zware leven, zoals je het het noemt, op je te nemen en het lijden dat erbij hoort te dragen. Het lijden dragen, dat we allemaal moeten dragen, altijd, om hier doorheen te komen en dan ook de vreugde en het geluk te vinden en te genieten van wat dit leven ons ondanks alles geeft.' (p. 159, Indridason, 2008) 

Ik bezie mijn leven nu niet als zwaar en ook lijd ik niet. Ik herken wel dit levensgevoel, dat lijden bij het leven kan horen, en dat je het leven zoals het is, met ook die rafelige kanten, op je moet nemen, moet accepteren, en dat dan daar doorheen ook de vreugde is.  Vreugde doortintelt alles.  

Ik wens u een goed jaaruiteinde toe, en een goed nieuw jaar, met alles wat daarin voor u ligt! 

Met hartelijke groet, ds. Simone Visser