Overdenkingen

Het begint niet bijzonder

Als Elisabeth en Maria elkaar ontmoeten zijn ze allebei zwanger. Bij die ontmoeting schopt het kind in de buik van Elisabeth. Dat is voor Elisabeth het teken dat Maria een bijzonder kind draagt. Dit moment is op talloze wijzen in de loop van de geschiedenis door kunstenaars vertolkt. Twee vrouwen die elkaar ontmoeten. De een spreekt tot de ander.

Volgens Lucas zegt Elisabeth tot Maria: “De meest gezegende ben je van alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van je schoot!” Dat is ontroerend want ongehuwd zwanger stond Maria veel schande te wachten. Maar van Elisabeth krijgt ze eerbetoon. Dat lijkt nu achteraf misschien vanzelfsprekend, maar dat was het niet.

Maria is jong en zwanger. Hoe bijzonder het wonder van leven ook is, een jonge vrouw die zwanger wordt is geen uitzondering. Hoe kan het dan dat Elisabeth in zoiets gewoons een teken ziet om God te prijzen? Elisabeth ziet niet een ongewenst zwanger nichtje, maar ze ziet “de meest gezegende onder alle vrouwen”. Ze ziet in iets gewoons, een bijzonder teken van hoop: een begin van vernieuwing.

De ontmoeting tussen de twee vrouwen heeft de kerk de eeuwen door herdacht in de weken voor kerst. De adventtijd schept de mogelijkheid voor de gelovigen om zich voor te bereiden op dit feest van herders en koningen die in een zuigeling een nieuw begin voor de mensheid zagen. Van Elisabeth krijgen we een voorbeeld, hoe ook wij dit wonder kunnen zien. Door in het gewone, of in het ongewenste, in wat op tegenspoed lijkt, een nieuw begin te zien, zelfs een zegen. Ik wens u een goede voorbereiding op het kerstfeest!
IH