Overdenkingen

Vooral samen, samen vooral(len)

Bij 4 oktober denk je al snel aan werelddierendag. Het was ook de dag waarop de Patiënt Prominent Dag gehouden werd in het St. Antoniusziekenhuis, op alle locaties. Dat dat gehouden werd op 4 oktober, de feestdag van St. Franciscus, is vast geen toeval. 

St.Franciscus is bij uitstek de heilige die aandacht heeft voor hen die zich bevinden aan de rand van de samenleving. In zijn tijd waren dat vooral melaatsen. In plaats van hen uit te sluiten had hij liefdevolle zorg voor hen. Hij verzorgde hun wonden, gaf hen voedsel en kleding.

Gelukkig zijn onze patiënten in het ziekenhuis niet uitgesloten van goede zorg. Op de Patiënt Prominent Dag kregen patiënten verwenzorg. Je kon je nagels laten lakken, je haren laten doen en je werd voorzien van lekkere hapjes en mooie muziek.

Het thema uitsluiten, buitensluiten is een onderwerp wat nu leeft in de politiek. In ons bezinningsmoment in de kapel vroegen we ons af: wie zijn nu de mensen aan de rand van de maatschappij, mensen die gemarginaliseerd worden, mensen die niet meedoen, niet meetellen, omdat ze bijvoorbeeld illegaal zijn. Hoe snel kun je niet meegezogen worden in een discussie van die en die bepaalde groepen mensen moeten eigenlijk maar weg, terug naar hun eigen land. Zij passen zich niet aan, aan onze maatschappij,  ze veroorzaken overlast. In een gesprek na een kerkdienst hoorde ik een vrijwilliger zeggen:  voor deze problematiek hebben we een stuk spiritualiteit nodig. Je hebt het nodig om vanuit een gewortelde spiritualiteit, zoals bijvoorbeeld van Franciscus te kijken naar mensen en hun daden. 

Het mens zijn van de ander komt dan in beeld. Wij zijn allemaal mens, en daarin kun je elkaar herkennen en elkaar vinden.    We hebben allemaal zwakke kanten, en we hebben een hart wat open kan gaan voor die zwakke kanten van de ander. In alle discussies nu in de politiek werd ik zeer aangesproken door de lijfspreuk van Kathleen Ferrier: Vooral samen, samen vooral. Ik hoor daar vooral een verlangen in om het vooral samen te doen voor allemaal.

Met hartelijke groet, ds.  Simone Visser