Overdenkingen

Pinkstergeest

Wij allen horen hen in onze eigen taal spreken…

Na een gesprek loop ik terug naar huis. Ik laat mijn gedachten dwalen. En opeens is er een opmerking uit het gesprek die mij achteraf opmerkelijk leek. Ik denk er over na. En dan valt het kwartje. Dat is het moment waarop ik eigenlijk pas goed begrijp wat die ander me wilde zeggen. 

Elkaar goed begrijpen is een hele kunst. De spreker doet z’n best en de luisteraar ook. En toch kent iedereen de ervaring dat hoe goed je iemand ook kent, het soms heel moeilijk is de ander te begrijpen. Je hoort het verdriet of de schaamte niet. 

Je begrijpt niet waar de ander zich boos over maakt, of bang voor is. Maar ook waar iemand echt blij en gelukkig van is geworden, het is soms moeilijk te volgen of mee te maken. Soms gaan er zelfs jaren overheen voordat het je eindelijk duidelijk wordt. En dan opeens…

Is begrip een kunst? Ja, dat geloof ik wel. Je kunt je er wel een beetje in trainen, door veel te doen en met wat gesprekstechnieken kun je soms meer begrijpen. Maar wie wel eens zo’n moment van echt begrip heeft ervaren, weet dat het niet te forceren is. Sterker nog, het komt als een geschenk, vaak onverwacht. Je eigen leven is veranderd, je bent ouder of wijzer geworden, je hebt een ander verhaal gehoord en dan opeens denk je: O, dus, dat werd toen bedoeld. 

Iemand echt begrijpen is een wonder. Het is het wonder van Pinksteren. De geest gaat waaien, en opeens begrijp je wat iemand je vertelt in zijn eigen taal. Je hoort hem met de taal die jij kent. De vonk van de geest springt over. En je denkt: Hoe is het mogelijk, ik hoor hem spreken in mijn eigen taal. Dat is het begin van een nieuwe wereld waarin wij elkaar begrijpen, niet achteraf, maar meteen. Het is de pinkstergeest die een nieuw begin maakt tussen mensen. 

Ds. Inge Hoek