Overdenkingen
In de geest van Jezus
Gedachten over jezelf kunnen
je belemmeren in het contact met anderen.
Je bent soms niet aardig
of ronduit bang,
nu en dan ongemeen boos
je waant je soms superieur
en dan weer minderwaardig,
je draagt een groot verdriet
en het ergste, ja, het ergste:
je bent zo kwetsbaar.
Al deze gevoelens en gedachten
kunnen staan tussen jou en de ander.
Als Jezus met iemand sprak,
als Hij iemand ontmoette
dan was Hij er volledig voor die ander,
zonder belemmeringen.
Boos, bang, verdrietig
Jezus was het allemaal,
en kwetsbaar,
Hij was van meet af aan
net zo kwetsbaar als wij.
Maar hij had het vermogen
om in alle kwetsbaarheid
de ander te ontmoeten,
en het risico te nemen
dat een ander hem niet zag staan,
af zou wijzen, of zou kwetsen.
En dat gebeurde ook.
Maar dat weerhield hem er niet van
om steeds weer
open en zonder afweer
mensen te zoeken, lief te hebben,
en zich met hen te verbinden
op leven en dood.
Met Pasen viert de kerk dat
deze verbintenis nooit verloren gaat.
Dat wie zich zo heeft gegeven aan een ander
niet weg te denken is uit het leven.
Met Pinksteren vieren we
dat wij ook de moed kunnen vinden
om, aan onze angst voorbij,
anderen te ontmoeten
in Jezus’ geest. IH
Meelijden
In de 40 dagen voor Pasen bezinnen wij ons op het lijden en sterven van Jezus.
Zijn lijden staat centraal. Maar ook de mensen om hem heen leden. Zijn moeder, zijn vrienden, zijn leerlingen, en misschien zelfs de mensen die hem oppervlakkig kenden, de passanten die moed en hoop aan hem ontleenden.
Lijden doe je zelden alleen. Ook al ben je het enige slachtoffer, de enige zieke. De mensen die met je verbonden zijn lijden ook. Zij rouwen na een overlijden om hun vader, broer of vriend of buurman. Na een scheiding hebben grootouders vaak verdriet vanwege het gemis aan contact met kleinkinderen of vanwege het verdriet dat hun kinderen hebben. Kinderen van oorlogsslachtoffers lijden ook aan de trauma's van hun ouders. Een heel gezin wordt getroffen als iemand een ongeluk krijgt. Ouders van kinderloze ouders hebben ook verdriet vanwege het gebrek aan kleinkinderen.
Meestal gaat de aandacht uit naar een persoon waarvan de meeste mensen denken dat die het zwaarste lijdt aan ziekte, ongeluk of rouw. Vaak is dat ook zo in de naaste omgeving. Soms zeggen de andere betrokkenen dat ook duidelijk: "Nee, voor hem is het het ergste". Alsof er een soort concurrentie bestaat in het lijden…
Verdriet dat weggepraat wordt, of dat er niet mag zijn, kan groter worden of veranderen in wrok of rancune, in depressie of lusteloosheid. Daarom is het goed aandacht te hebben voor alle verdriet, het eigen en dat van anderen die wij ontmoeten. De bezinning in de 40 dagen voor Pasen op alle betrokkenen van lijden van Jezus kan ons daarbij behulpzaam zijn.
Weg van leven
Veel mensen zeggen: ‘Ik ben zo druk, mijn agenda is zo vol, maar ik voel me zo leeg.’
Ze verlangen ernaar zich toe te vertrouwen aan wat wezenlijk is in dit leven.
Andere mensen zeggen: ‘Ik maak zoveel mee in mijn leven. Waar is het allemaal goed voor?’
Ook zij verlangen naar wat wezenlijk is, naar de binnenkant van het bestaan.
Je leven kan bestaan uit je haasten van de ene activiteit naar de andere. Of uit ingrijpende gebeurtenissen die alles kleuren. En soms vraag je je af of dit nu de weg is die jij moet gaan.
Je kunt de vraag ook anders stellen: kan ik in de dingen die ik doe en die mij overkomen, Gods-weg-met-mij ontdekken?
We willen grip houden op ons leven. Maar de ervaring leert dat alles kwetsbaar is. Je vrienden en familie kun je verliezen, je kunt zelf ziek worden, je carrière kan te gronde gaan en de financiële crisis kan je bankrekening plunderen. Maar uiteindelijk kan dat wat werkelijk van waarde is je niet ontnomen worden. In dat alles gaat God een weg met jou.
Wie ernaar verlangt die weg te ontdekken wil ik van harte uitnodigen voor het project dat tussen Pasen en Pinksteren in onze gemeente plaatsvindt: ‘Weg van Leven’. Zeven weken persoonlijke verdieping en gezamenlijk gesprek daarover, o.l.v. de drie predikanten. Ook de kerkdiensten in die tijd zullen hierbij aansluiten. Het gaat er om de verbinding te ontdekken van je eigen weg en de weg die God met jou wil gaan. Zo kan er een nieuw en zingevend licht op je leven vallen.
Overwinnen door het goede te doen.
In onze taal hebben we veel uitdrukkingen om aan te geven dat het leven soms niet over rozen gaat. Hoge bomen vangen veel wind; het gaat niet altijd van een leien dakje. Soms krijg je het gevoel dat zaken ook onnodig lang geblokkeerd worden. Dat het naleven van procedures meer telt dan het laten spreken van je hart.
Hier in het ziekenhuis is het omgaan met tegenspoed een terugkerend gespreksonderwerp. Ieder mens heeft een eigen wijze van omgaan, van coping. Het tot tien tellen, voordat je reageert, helpt niet bij iedereen. De gesprekken over dit onderwerp vind ik zelf heel fascinerend. Want in het praten over hoe je omgaat met datgene wat moeizaam is, gebeurt er ook iets in het gesprek zelf. Mensen vertellen mij wat hun eigen recept is om het leven te verdragen. Dat wat hen geholpen heeft, in die specifieke situatie, helpt nu ook. Heel vaak wordt dit samengevat met een uitdrukking: van je moet niet bij de pakken neerzitten. Kop op, de moed niet laten zakken.
Weergaloos begin
Het begin was alles,
behalve veelbelovend:
achteraf en buiten het zicht
met een veel te jonge moeder
in een tijd van schaarste
en onder buitenlandse bezetting
werd Hij geboren.
Het begin was alles,
behalve veelbelovend
en toch
zagen de herders het al:
hier werd
geschiedenis geschreven,
een belofte gedaan.
Het zou nog minstens
30 jaar duren
voor andere mensen
het ook konden zien
en ervaren:
Het begin dat nergens op leek
bleek een weergaloos begin
van een andere mogelijkheid
met andere waarden
over wat belangrijk is
en wat er gebeurt als liefde
alles bepaalt.
Elk jaar als wij kerst vieren
krijgen we de kans om het ook te zien:
wat klein en onopvallend begint -
buiten het blikveld van onze aandacht
of van de camera's van de wereld -
kan het begin van
vrede en geluk worden.
Ik wens u
een open aandachtige blik
voor wat zonder veel belofte begint
maar de mogelijkheid schept
van liefde
van vrede en geluk
voor iedereen.
Ds. Inge Hoek
Meditatie kerst 2012
Kerststress of jezelf ontvangen uit de hand van God
Veel mensen hebben het druk deze decembermaand. Want we willen graag goed voor de dag komen en mensen in stijl ontvangen: met kerstversiering in stijl en met een kerstdiner dat aan alle verwachtingen voldoet. En ook zelf willen we er goed uitzien: liefst iets aan wat we niet vorig jaar al droegen. En de kappers maken overuren.
Eigenlijk zijn dit fijne dingen, maar we kunnen er zomaar van in de kerststress raken. En dat komt niet alleen omdat we het er zo druk mee hebben. Maar ook omdat we hoge verwachtingen hebben van hoe alles er uit moet zien en hoe we over moeten komen. En daar gaat Kerst nu juist niet over.
Voor je het weet is Kerst ons eigen project. Maar het is Gods project, van zijn onvoorwaardelijke liefde voor alle mensen. Ook voor ieder mens die het niet voor elkaar kreeg om te voldoen aan de verwachtingen van kerst of van het leven.
Kun je jezelf onvoorwaardelijk ontvangen uit de hand van God? Kun je jezelf onder die liefdesblik van God plaatsen? Een liefde die niet afhankelijk is van je prestaties, van wat je doet; een liefde die niets te maken heeft met het feit of de mensen om je heen al dan niet van je houden of hebben gehouden. Je bent geliefd, en je bent gewild, er is al over je gedroomd voor dat je er was. En daar hoef je niets voor te doen.
Wie innerlijk weet van die onvoorwaardelijke liefde, gaat anders kijken. Je ziet wat je eerst niet zag.
Wat eerst zo groot leek, blijkt maar zo klein, en wat een onbelangrijk detail leek, blijkt groot.
Misschien lukt het je niet om alles volgens verwachting voor elkaar te krijgen. Maar wie zichzelf uit uit de hand van God kan ontvangen, kan anderen ook zo ontvangen. Tegen zo’n ontvangst kan geen kerstdiner op.
Ik wens u allen een liefdevol kerstfeest toe!
Ds. Hester de Rivecourt
Depressief
Leed koning Saul aan depressiviteit? Sir Winston Churchill, de Engelse premier van de Tweede Wereldoorlog, leed onder depressies. Hij noemde zijn depressies zijn black dog. Weinigen waren daarvan op de hoogte. Achter zijn opgewekte uiterlijk gingen perioden van depressies schuil. Met een depressie loop je niet te koop. Het lijkt ook wel of mensen zich voor hun depressie schamen. Mogelijk is de schaamte daarover versterkt in onze tijd waarin vaak gezegd wordt dat je zelf de regie over je leven moet hebben. Als je niet opgewekt kunt zijn, dan ligt dat opeens aan jezelf. Wie depressief is, ondervindt dan weinig begrip. Een aanmoediging om vooral de zon te zien schijnen getuigt van weinig inlevingsvermogen. De aanmoediging zal goed bedoeld zijn, het voelt als een klap in het gezicht voor wie de zon echt niet zien kan.
Goed dat sommige mensen met medicijnen (antidepressiva) geholpen zijn. De cabaretier Mike Boddé schreef daarover een bijzonder boek, getiteld Pil. Hij had allerlei praattherapieën gehad, maar niets hielp. De wanhoop was verschrikkelijk tot een antidepressivum hem erboven op hielp. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat niet iedereen net zo goed als Boddé geholpen wordt door de medicijnen. Blijkbaar is behandeling een lastig ding.
Een bekend misverstand is dat depressiviteit onder ouderen meer voorkomt dan bij jongeren. Dat blijkt niet waar te zijn. Het is dus niet zo dat de ouderdom de kans op depressiviteit vergroot. Wel is het zo dat, wie daar gevoelig voor is, een grotere risico loopt er last van te krijgen. Verlies van dierbaren of eigen gezondheid zijn factoren die dat kunnen bewerkstelligen. Maar zulke verlieservaringen hoeven niet per se tot depressiviteit te leiden. Gevoelens van verlies en rouw, die we allemaal kennen, zijn geen blijk van depressiviteit. Ze zijn in zekere zin normaal. Pas als die gevoelens niet over willen gaan en ons blijven kwellen, verdienen ze meer dan serieuze zorg. In de literatuur wordt onderscheid gemaakt tussen depressieve klachten en depressiviteit. Zowel het ene als het andere is een last; maar de mogelijkheden om ze te behandelen verschillen.
Misschien leed koning Saul met zijn somberheid ook niet aan depressiviteit, omdat Davids harpspel hem opbeurden, maar had hij depressieve klachten. Maar laten we van de weeromstuit depressieve klachten niet bagatelliseren.
Al is het zo dat voor mensen met zulke klachten praten helpt, het hebben van de klachten, blijft een helse last. Bezig zijn met iets, buiten zijn, bewegen, het blijkt voor sommigen een probaat middel. Ook pastoraal gezien is het goed samen te gaan wandelen. Misschien doen we dat veel te weinig. Zolang we maar Churchills black dog niet onderschatten.
ds. Wim Reedijk
Goede reis!
In de kerkdiensten van deze zomer lazen wij hoe Jezus reisde door zijn land en over de grenzen ervan. We hoorden over de verschillende ontmoetingen onderweg. En reisden in gedachten met hem mee. En zo leerden wij, kerkgangers, hem kennen als reisgenoot.
Aan het begin van het seizoen op de startzondag stond de vraag centraal: Wie is Jezus? Op die vraag zijn in de loop van de eeuwen talloze antwoorden gegeven.
Antwoorden op allerlei manieren: met woorden, beelden of met muziek.
We zullen zien dat sommige antwoorden in de loop van de eeuwen verdwenen zijn. Andere zijn gebleven. Sommige antwoorden zijn veranderd. En wat voor de geschiedenis geldt, gaat ook op in de meeste levens van mensen: Het antwoord op de vraag ‘Wie is Jezus?’ kan in de loop van een mensenleven veranderen.
Welk antwoord zou u nu geven op die vraag? Een leraar, wijze rabbi? Is Jezus voor u vriend of metgezel? Trooster, Bevrijder, bron, brood, wijn, water, de weg? Of Verlosser, Messias, Zoon van God? Welk woord, welke titel past het beste bij uw geloof op dit moment?
Alles op zijn tijd
In het bijbelboek Prediker staat een gedicht waarin staat dat alles zijn tijd heeft. "Voor alles wat gebeurt is er een uur. Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om te rooien, enzovoorts". Alles op zijn tijd De tekst is bij velen bekend. Zij geniet zelfs populariteit. De woorden worden herkend als waar. Toch roepen ze vragen op. Prediker verbindt aan zijn eigen gedicht meteen deze vraag: "Welk voordeel heeft de mens van alles wat hij met zijn gezwoeg tot stand brengt ?" Dat is een goede vraag. Als alles zijn eigen tijd heeft, waarom dan nog proberen de dingen naar je hand te zetten ? Waarom je nog inspannen?
Geest van Christus
Met de uitstorting van de Heilige Geest op de apostelen vieren we hoe de gemeente werkelijk gemeente van Christus is. Niet langer wachtend achter gesloten deuren, knus bij elkaar, maar met de deuren open. De gemeente treedt door de Geest gedreven naarbuiten, vrij om getuigen te zijn van zijn evangelie. Het evangelie is de goede boodschap van Jezus Christus: God is met mensen. Het gaat om het geweldige nieuws dat God zich over de wereld ontfermt, niemand uitgezonderd. Muren tussen mensen worden in geloof geslecht.
Aan het ziekbed
Het kan iedereen overkomen dat je ziek wordt. Ernstig ziek. Het kan dus ook iedereen overkomen dat iemand in je naaste omgeving ziek wordt, familie of een goede vriend. Dat kan zomaar veel veranderen, en niet alleen de gezondheid van de gene die ziek is. In meeste langdurige relaties bestaan er vaste patronen. Een persoon is altijd de sterkste, een persoon regelt altijd de praktische zaken, een ander is altijd de meest bezorgde. Aan het ziekbed kan dat allemaal veranderen. Wie sterk of zwak is, wie regelt of zorgt. Zo’n verandering is soms verrassend en goed. Het kan nieuwe en goede kanten tonen van de mensen om je heen.De mantel
Het is een vast ritueel. Als Fred de kapel binnenkomt loopt hij op me af, met opgeheven wijsvinger. Dat ik er om moet denken- en dat had ik al gedaan. Mooi opgevouwen ligt de talliet, de joodse gebedsmantel, klaar- en hij legt hem zorgvuldig bij het liturgisch centrum. Daar blijft hij de hele dienst liggen. Na afloop komt Fred weer naar me toe, met opgeheven wijsvinger. Het is het moment voor quality-time. Even wil hij samen met mij met alle aandacht bij die mantel zijn. We lopen naar de gebedsmantel en ik sla die bij hem om. Hij begint te stralen.Verandering
Stilte zoeken, komen tot de kern. Leven, van binnen uit, vanuit je hart.
Een zachte wind voelen op je huid. Opstaan en naar buiten treden.
Eeuwige, leer ons de woestijn in ons leven te veranderen in een oase.
Recht, trouw en nederig
Meditatie: Recht, trouw en nederig
In de maand januari lazen we in de kerk uit Paulus’ eerste brief aan de gemeente in Korinthe. Niet alles wat hij toen aan die gemeente schreef, is anno 2012 even actueel. Maar we ontdekten wel dat wat hij ‘in de geest’ schreef leerzaam blijft en de moeite waard. Daarnaast werden we, zelfs door stukken die tijdgebonden zijn, ons bewust dat geloof ook altijd in onze tijd vorm moet krijgen. Dat betekent dat geloof ook met de tijd mee moet. ‘Onderzoek alles en behoudt het goede’.
Verlies van werk
We leven in een tijd van economische crisis en niemand kan vertellen hoe erg het nog gaat worden. De kranten en de journaals doen er dagelijks verslag van, en de vooruitzichten zijn niet rooskleurig. De oplossingen om hier uit te komen zijn tegenstrijdig. Wel is iedereen het erover eens dat het lang kan duren voor we er uit zijn. In sommige landen is het aantal werklozen schrikbarend gegroeid. In Nederland dreigt dit gevaar evenzeer.Times of trouble
Toen Maria bezoek kreeg van een engel met goed nieuws,was dat voor haar slecht nieuws.Want een zwangerschap voor het huwelijk was het slechtste dat een meisje kon overkomen.En toch zei ze: "Laat het gebeuren"of zoals de Beatles vertaalden: Let it be. Zonder het te weten, deed ze zo voor wat het leven van haar zoon, Jezus, betekende: dat het slechtste wat een mens kan overkomen, goed blijkt te zijn.
Daarom wens ik u: het allerbeste, maar nog meer: mocht tegenspoed uw pad kruisen, dan wens ik u het vertrouwen van Maria toe, om te kunnen zeggen:
Let it be !
Ds. Inge Hoek.
Als de bladeren gaan vallen...
Het is weer november. De mooi gekleurde bladeren gaan nu echt vallen. Het wordt weer vroeger donker. Met dat in de natuur verlies is van vitaliteit, ontstaat er een soort natuurlijk moment in de tijd om stil te staan bij hen die ons ontvallen zijn. In de katholieke traditie wordt het herdenken van de overledenen vorm gegeven in de viering van Allerzielen, op 2 november.
gebed van overgave, ter overweging
Gebed
Naar een vertaling van een Duits gebed afkomstig uit Kloster Drübeck, een klooster de uiterste rand van de Harz. Deze tekst is gelezen in de dienst van 30 oktober in de Dorpskerk.
Ik draag me aan U over
Ik draag mijzelf aan U over, heilige God, en smeek U:
Maak een einde aan alle onrust.
Mijn wil draag ik aan U over.
Ik geloof niet meer, dat het gaat om wat ik wil,
wat ik doe en wat door mij gebeurt.
Leid U mij en laat mij Uw wil zien.
Mijn gedachten draag ik aan U over.
Ik geloof niet meer, dat ik zo slim ben,
mijzelf te begrijpen, dit hele leven of de mensen.
Leer mij Uw gedachten te denken.
Mijn voornemens geef ik aan U over.
Ik geloof niet meer, dat mijn leven zijn zin vindt
in wat ik met mijn voornemens bereik.
Leer mij te luisteren naar uw voornemens met mij.
Mijn zorgen om andere mensen geef ik aan U over.
Ik geloof niet meer, dat ik met mijn zorgen ergens iets verbeter.
Leer mij me aan U toe te vertrouwen.
De angst voor de overmacht van anderen geef ik aan U over.
U was weerloos tussen de machtigen.
Maar u leeft.
Leer mij kracht in zwakte.
Mijn vrees voor mijn eigen falen geef ik aan U over.
Ik hoef geen succesvol mens te zijn, om een gezegend mens te zijn.
Leer mij luisteren naar uw stem.
Alle onopgeloste vragen, de moeite met mijzelf, alle krampachtige verwachtingen
draag ik aan U over.
Ik geef het op, tegen gesloten deuren aan te rennen,
en wacht op U.
U zult ze openmaken.
Volmaaktheid is zijn wie je bent.
Volmaaktheid. Er bestaat een ideaal van hoe het leven zou moeten zijn. En hoe je zelf zou moeten zijn. Dat ideaal hangt als een mal in de lucht. En telkens probeer je of je leven erin past. Die mal hebben we zelf gemaakt. De gelukstesten in damesbladen laten je weer even zien hoe die mal eruit ziet. Als je de volgende vragen met JA antwoordt, dan pas je erin:
Heb je in je leven een goede balans tussen werk en rust?
Ervaar je geen stress?
Kun je genieten van de kleine dingen?
Heb je tijd voor je familie?
Heb je vrienden waar je regelmatig contact mee hebt?
Heb je voldoende zelfvertrouwen?
Ben je onafhankelijk?
Heb je controle over de dingen in je leven (je kinderen, je gezondheid, de mensen met wie je samenwerkt, je kerk...)?
Als je ’s morgens opstaat: heb je dan zin in het leven?
Ben je gelukkig?
Spreken is zilver
‘Heer, zet een wacht voor mijn mond’.Het citaat komt uit Psalm 141. Dit gebed laat zien dat je al te makkelijk dingen zegt, die je beter niet kunt zeggen: Zet een wachtpost bij mijn mond die me helpt om niet iets te zeggen waarvan ik spijt krijg. Dat kunnen woorden zijn die ik niet kan waarmaken of woorden waarmee ik anderen schaad en dus kwaad doe.
Leer ons stil te zitten
Dit is mijn laatste werkweek, want ik krijg drie weken vrij. In die weken ga ik op reis met mijn gezin en daarna zijn we gewoon thuis. Het op reis gaan met zijn allen doorbreekt de sleur van het gewone leven.Alleen in de kerk
Toen ik zondag iemand alleen zag staan in de kerk, dacht ik aan een moment uit mijn studietijd. Ik had het even moeilijk en maakte vroeg op de zondagmorgen een lange wandeling. Ik liep langs een kerk die ik niet kende. De klokken luidden en ik ging naar binnen.
Collecteren is uit, zelf lijden is in
Met deze kop: 'Collecteren is uit, zelf lijden is in', opende mijn krant het verslag over de beklimming van de Alpe d’Huez. Dat was begin juni. De KWFkankerbestrijding haalt hiermee tweeentwintig miljoen euro binnen. Afgelopen Pinksterweekend deden 275 teams mee aan de Roparun, de estafetteloop van Parijs naar Rotterdam. Het goede doel is hier Palliatieve Zorg voor kankerpatiënten. En op 18 juni liepen Maik’s Angels for Duchenne de halve marathon in Zwolle, ten bate van verder onderzoek naar de ziekte van Duchenne.
Uit mijn omgeving hoor ik verhalen van mensen die meedoen aan deze evenementen. Zij halen inderdaad veel geld op voor het goede doel. Is collecteren inderdaad uit, en is zelf lijden inderdaad in?
Geen meeloper
'Alleen Noach vond genade in Gods ogen' (Gen. 6). Van alle mensen die grossierden in onrecht, was hij de enige die dat niet deed. Hij deed wat God wel voor ogen stond met de wereld.
Hemelvaart
Vanwege hemelvaart zijn al onze poli’s dicht. Donderdag 2 juni is het hemelvaart. De poliklinieken zijn dan gesloten, evenals op vrijdag daarna. Om het publiek ruim van te voren hierover te informeren, staan in de hal richting de parkeergarages billboards opgesteld, met daarop de tekst: Vanwege hemelvaart zijn onze poliklinieken gesloten. Excuses voor de eventuele overlast.
Maakt waarheid vrij?
Afgelopen week was Culemborg weer eens in het nieuws. Nu niet vanwege onenigheid tussen verschillende families van Marokkaanse en Molukse afkomst. Gelukkig is dat beperkt gebleven tot een paar incidenten. Nu kwam Culemborg in de spotlights omdat Culemborg een primeur heeft. Tijdens de dodenherdenking van 4 mei, zal namelijk de zoon van Rost van Tonningen spreken. Hij heeft afstand genomen van het NSB-gedachtegoed van zijn ouders, en hij krijgt nu gelegenheid om tijdens dodenherdenking zijn verhaal te doen.
Pasen en teleurstelling
‘Waakt en bidt, dat jullie niet in verzoeking komen.’ Dat zegt Jezus tegen drie van zijn leerlingen, als hij in de hof vlak voor zijn arrestatie zelf intens uit nood bidt. Het lukt hen echter niet om wakker te blijven. Tot driemaal toe vraagt hij dat ze met hem waken, maar ze slapen. Het contrast is pijnlijk. Jezus vraagt eigenlijk nooit wat voor zichzelf. En uitgerekend nu, laten ze het afweten. Maar als ik goed lees, vraagt hij niets voor zichzelf. We moeten van Jezus niet waken en bidden omdat hij in gevaar is, maar omdat zij gevaar lopen.
Wat zou Jezus geweest zijn als Hij nu kerklid was?
Met mijn jongste dochter Paula heb ik op dit moment interessante gesprekken. Zo’n gesprek vindt vaak op de fiets plaats, als ik met haar naar een activiteit ga, zoals street dance. Opeens hoor ik haar zeggen: ‘Mama: als Jezus nu hier op aarde zou zijn, dan was Hij vast protestant. Want Jezus houdt veel van de bijbel’.
God is kracht
Wat kan God je nog geven als je krachten afnemen? God is kracht. Als je ziek bent - en je kunt niet om beterschap bidden omdat je niet gelooft dat God ziektes wegneemt - dan vraag je God om kracht. En als je verdriet draagt - en je weet dat God de oorzaak van je verdriet niet kan wegnemen - dan bid je om kracht.Te groot voor woorden
Ik stelde me voor in groep 7: “Ik ben de dominee en binnenkort zien jullie me in de ‘Kerk- en schooldienst’.”
De dominee in de klas. Een jongen greep zijn kans en stak zijn vinger op: "Hoe zijn de mensen eigenlijk op het idee gekomen om te gaan geloven?"
Blauwe maandag
Afgelopen maandag zat ik in een overleg, en het schoot niet echt op. Wat een slome maandag is het toch, verzuchtte ik tegen de andere aanwezigen. Later bleek dat deze maandag de naam draagt: Blue Monday, blauwe maandag.
De veertig voorbij
Deze bijdrage schrijf ik in de laatste week van het jaar. Zo'n laatste week van het jaar roept bij mij veel op aan gedachten over dit jaar. Dit bijna afgelopen jaar was wel een bijzonder jaar, want 2 januari 2010 werd ik veertig. En daar heb ik dit jaar meerdere keren bij stil gestaan.
Schorriemorrie
Enkele jaren terug verbleven wij in een herberg in Gambia, Afrika. De gasten waren van elkaar onderscheiden door gekleurde polsbandjes. Je had de mensen met de groene bandjes, je zag ze alleen bij het ontbijt en het diner. Dan waren er de mensen met de blauwe bandjes. Volgens de geruchten kwam je die ook bij de lunch tegen. En dan had je dan ook nog de mensen die trots met een rood bandje rondliepen. Dat was het plusarrangement: gratis drankjes bij de zwembadbar. Er waren ook mensen waar eigenlijk niet naar omgekeken werd. Zonder bandje.
Het begint niet bijzonder
Als Elisabeth en Maria elkaar ontmoeten zijn ze allebei zwanger. Bij die ontmoeting schopt het kind in de buik van Elisabeth. Dat is voor Elisabeth het teken dat Maria een bijzonder kind draagt. Dit moment is op talloze wijzen in de loop van de geschiedenis door kunstenaars vertolkt. Twee vrouwen die elkaar ontmoeten. De een spreekt tot de ander.
Sta stil bij je ziel en zaligheid
Het is weer november. De mooi verkleurde bladeren bij mij in de tuin zijn bijna allemaal gevallen. Ik geniet er dit jaar enorm van.
Zoeken en vinden
in deze tijd van het jaar is er veel te vinden op straat, in de tuin en in het bos. Bladeren, kastanjes, eikels en andere vruchten. Misschien zocht u er als kind ook naar? Misschien doet u dat nog steeds wel eens. Je loopt en zoekt, kijkt en vindt. Het lijkt op wat er kan gebeuren in een gesprek en in je eigen geestelijk leven.
Geloof zonder mythe…..
Voor wie van ons is de wereld en het noodlot niet altijd weer donker en vol raadsels? Wie van ons vraagt niet: waarom? Wie klaagt er niet over last en nood, over teleurstellingen en stukgeslagen verwachtingen? En wie kan er steeds met zichzelf tevreden zijn, zodat heel z’n wezen blijheid uitstraalt?
Vooral samen, samen vooral(len)
Bij 4 oktober denk je al snel aan werelddierendag. Het was ook de dag waarop de Patiënt Prominent Dag gehouden werd in het St. Antoniusziekenhuis, op alle locaties. Dat dat gehouden werd op 4 oktober, de feestdag van St. Franciscus, is vast geen toeval.
Groots
Aan het eind van zijn leven mocht Mozes het beloofde land niet in. Veertig jaar ploeteren en dan je werk niet kunnen afmaken. Was het een teleurstelling?
Wonen, Overal (n)ergens thuis
De titel van het lied: Wonen, overal nergens thuis, geschreven door Huub Oosterhuis, geeft voor mij weer, waar het om gaat bij wonen. Je kunt overal wonen, maar dat is nog niet hetzelfde als je thuis voelen. Wonen staat niet gelijk aan thuis zijn.
Grote Schoonmaak
De tijd voor de Grote Schoonmaak is bij mij thuis in de periode van de Zomervakantie. Voordat we weggaan, ga ik de kasten door om te verzamelen wat oud is en bijna versleten, dat gaat weg. Schoonmaken is dan vooral opruimen, schiften. Wanneer we weer thuis zijn van de vakantie, gaan we verder met opruimen.
Jezus heeft het zelf gezegd
Op 4 mei werd Nederland opgeschrikt door de 'Damschreeuwer'. Een verwarde, dronken man uitte een schreeuw tijdens de overdenking op de Dam en even later waren er vele mensen gewond. De goegemeente had zich al gauw een beeld gevormd van wat er gebeurd was:
Lees meerAls je iets gelooft, moet je het ook echt geloven
Op de valreep van het WK, kan ik nog net schrijven over voetbal. Of we de eindstreep zullen halen, is nog onbekend. Ik stel me tevreden met een uitspraak van een patient: Wie het verdient, die krijgt het! Voetbal roept veel emotie op.
Pinkstergeest
Wij allen horen hen in onze eigen taal spreken…
Na een gesprek loop ik terug naar huis. Ik laat mijn gedachten dwalen. En opeens is er een opmerking uit het gesprek die mij achteraf opmerkelijk leek. Ik denk er over na. En dan valt het kwartje. Dat is het moment waarop ik eigenlijk pas goed begrijp wat die ander me wilde zeggen.
Met losse handen
Ik kan bijzonder goed met losse handen fietsen. Als kind al: fietste ik langs iemand, dan deed ik nonchalant m’n handen op m’n rug, zodat niet onopgemerkt bleef hoe knap ik dat kon. Later werd ik groot. En al kan ik zo nu en dan – in een opgewekte bui tijdens een pastorale ronde door mijn wijk – me nauwelijks beheersen om nog even met de handen op de rug te fietsen, ik weet nu dat met losse handen fietsen niet iets is waar je een mens om bewondert.
Voorwaarden voor vrijheid wereldwijd
In deze week van 4 en 5 mei staan we stil bij onze vrijheid.
Op 4 mei zijn we letterlijk een aantal minuten stil tijdens dodenherdenking. Mensen die gevallen zijn voor onze vrijheid worden herdacht, evenals zij die slachtoffer zijn geworden van het gebrek aan vrijheid.
Uitspraken die raken
Naast films kijken, houd ik ook heel veel van lezen. Ik vind het heerlijk om naar de bibliotheek te gaan en daar nieuwe boeken uit te zoeken om te gaan lezen. Boeken die ik echt heel mooi vind, koop ik later. In mijn boekenkast staan bijna allemaal gelezen boeken. Mijn studieboeken voorzie ik van streepjes en van korte opmerkingen. En ook van een datum, wanneer ik een hoofdstuk gelezen heb.
Pendelen tussen polen
Een mens is voortdurend in beweging. Die beweging kun je omschrijven met dat je pendelt tussen verschillende polen. Dat kunnen polen zijn van verdriet en geluk, van omringd zijn door velen en alleen zijn, van ziek zijn en gezond zijn; van uniek zijn en van samenvallen met de mensheid.
Christelijke astrologie
Recent kreeg ik deze vraag voorgelegd: klopt het dat onze kerk tegen astrologie is? Men zag mij even aarzelen. Het lijkt een uitgemaakte zaak, dat de kerk astrologie afwijst, althans het geloof dat sterren onze toekomst bepalen. Maar hoe zit het dan met die wijzen in het oosten?
OVERDENKING: Engel in het echt
De winkels stromen deze weken vol kerstartikelen. Mijn oog valt op een engelenkoor, een regiment van witte engeltjes met een liederenboek voor hun neus en een eigenwijze dirigent ervoor die met opgeheven armen de maat slaat. Ze hebben allemaal een lontje op hun hoofd. Kerstkaarsjes, te schattig om af te branden.
Grens ervaringen
In een boek van de benedictijnse monnik Anselm Grun las ik een aansprekend citaat over grenzen. Het is van Romain Rolland: 'Geluk betekent je grenzen kennen - en ervan houden'. Dit citaat spreekt me aan, omdat het je op een ander been zet. In plaats van dat je grenzen ervaart als een benauwend, beperkend obstakel, wordt hier gesproken over geluk.
Geluk in de nacht
De nacht is er vooral om te slapen. Niets is zo slopend als wakker liggen, terwijl je eigenlijk zo graag wilt slapen. Onrust is vaak de boosdoener. Er kan letterlijk onrust zijn in je omgeving. In het ziekenhuis is er rumoer op de gang. Een zaalgenoot blijft aldoor aan het spoken. Er kan ook onrust in je zelf zijn. Gedachten spoken door je hoofd. Hoe het zal gaan met het onderzoek morgen. Of er nog een beetje hoop is, om beter te worden.
